PEDAGOG RADZI , INFORMUJE
ilustracja
Typ informacji
PEDAGOG RADZI , INFORMUJE

SŁOWA -PREZENTY DLA DZIECI

SŁOWA, KTÓRE DODAJĄ SKRZYDEŁ NASZYM DZIECIOM

heartKOCHAM CIĘ

heartLUBIĘ Z TOBĄ SPĘDZAĆ CZAS

heartDOBRZE,ŻE JESTEŚ

heartLUBIĘ , GDY TY..

heartDZIĘKUJĘ CI,ŻE....

heartJESTEŚ DLA MNIE BARDZO WAŻNY

heartWIDZĘ,ŻE WŁOŻYŁEŚ W TO DUŻO PRACY..

heartWIERZĘ,ŻE DASZ SOBIE RADĘ

heartUFAM CI

 

ilustracja
Typ informacji
PEDAGOG RADZI , INFORMUJE

DOBRE MANIERY

 

„Dobre maniery przy stole"

U większości dzieci problem stanowi już sama postawa przy stole. Siedzą zgarbione, opierają się o łokcie, kucają zamiast siedzieć itp. lub najczęściej jedzą posiłek przed telewizorem , komputerem , nie kontrolując ile i co jedzą. Tymczasem podczas posiłku dziecko powinno zająć się tylko jedzeniem. Jeżeli dziecko nauczy się prawidłowo siedzieć przy stole, pora przejść do następnego etapu nauki, czyli posługiwania się sztućcami. Niestety spora część przedszkolaków woli jeść rękami niż widelcem.

Tymczasem dzieci w wieku przedszkolnym są w miarę zaradne przy stole. Trzylatki potrafią jeść bez pomocy osób dorosłych. Starsze przedszkolaki wykazują większą inicjatywę. Nie tylko same zjadają przygotowany posiłek, ale odnoszą też naczynia do zlewu, nakrywają stół. Rodzice nie powinni wyręczać swoich pociech podczas domowych posiłków. Jeżeli nawet coś im nie wychodzi, powinny próbować dotąd, aż im się uda.
Jedzenie lepiej smakuje przy ładnie nakrytym stole. Warto więc przed każdym posiłkiem postarać się, by stół wyglądał efektownie. Można zaangażować do pomocy dziecko. Ono chętnie, według własnego upodobania rozmieści serwetki przy stole. Będzie się cieszyło, jeśli dobrze rozłoży sztućce. Być może dziecko nie będzie się źle zachowywać, jeżeli zobaczy pięknie nakryty stół i przypomni sobie, że włożyło sporo wysiłku, aby osiągnąć taki efekt.

Nawyki powinno tworzyć się jak najwcześniej. Już od najmłodszych lat dzieci powinny obserwować, jak zachowują się przy stole starsi, nawet jeżeli nie są jeszcze na tyle sprawne, by ich naśladować. Nie można dopuścić do tego, by malec odkrył, że posiłek może być okazją do świetnej zabawy ze starszymi i uciekaniem przed jedzeniem. Niestety w wielu przypadkach rodzice popełniają błędy. Trudno potem nauczyć takie dziecko, by zachowywało się prawidłowo.

Dzieci nie potrzebują tyle jedzenia, co dorośli. Nie trzeba zmuszać ich, by na siłę dokończyły obiad. W przypadku, gdy dziecko nie chce już jeść, nie należy go do tego zmuszać.

Nauka dobrych manier przy stole jest dość trudna. Nie można się jednak poddawać. Już wkrótce jedzenie samo w sobie będzie przyjemne, a dziecko na stałe nauczy się dobrych nawyków, codziennego stosowania „magicznych słów”- smacznego, dziękuję- które będzie stosowało przez resztę życia.

Opracowała mgr Bożena Wysocka

 

 

 

(na podstawie artykułu Magdaleny Waloszek z portalu internetowego Urwis.pl)

 

ilustracja
Typ informacji
PEDAGOG RADZI , INFORMUJE

Mądre nauczanie i wychowanie

APEL TWOJEGO DZIECKA
 
Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba sił z mojej strony.
Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję- poczucia bezpieczeństwa.
Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko ty możesz pomóc mi zwalczyć zło, póki jest to jeszcze w ogóle możliwe.
Nie rób ze mnie większego dziecka, niż jestem. To sprawia, że przyjmuje postawę głupio dorosłą.
Nie zwracaj mi uwagi przy innych ludziach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. O wiele bardziej przejmuję się tym, co mówisz, jeśli rozmawiamy w cztery oczy.
Nie wmawiaj mi, że błędy, które popełniam, są grzechem. To zagraża mojemu poczuciu wartości.
Nie chroń mnie przed konsekwencjami. Czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.
Nie przejmuj się za bardzo, gdy mówię, że cię nienawidzę. To nie ty jesteś moim wrogiem, lecz twoja miażdżąca przewaga.
Nie zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je, by przyciągnąć twoją uwagę.
Nie zrzędź. W przeciwnym razie muszę się przed tobą bronić i robię się głuchy.
Nie dawaj mi obietnic bez pokrycia. Czuję się przeraźliwie tłamszony, kiedy nic z tego wszystkiego nie wychodzi.
Nie zapominaj, że jeszcze trudno mi jest precyzyjnie wyrazić myśli. To, dlatego nie zawsze się rozumiemy.
Nie sprawdzaj z uporem maniaka mojej uczciwości. Zbyt łatwo strach zmusza mnie do kłamstwa.
Nie bądź niekonsekwentny. To mnie ogłupia i wtedy tracę całą moją wiarę w ciebie.
Nie odtrącaj mnie, gdy dręczę cię pytaniami. Może się wkrótce okazać, że zamiast prosić cię o wyjaśnienia, poszukam ich gdzie indziej.
Nie wmawiaj mi, że moje lęki są głupie. One po prostu są.
Nie rób z siebie nieskazitelnego ideału. Prawda na twój temat byłaby w przyszłości nie do zniesienia. Nie wyobrażaj sobie, iż przepraszając mnie stracisz autorytet. Za uczciwą grę umiem podziękować miłością, o jakiej nawet ci się nie śniło.
Nie zapominaj, że uwielbiam wszelkiego rodzaju eksperymenty. To po prostu mój sposób na życie, więc przymknij na to oczy.
Nie bądź ślepy i przyznaj, że ja też rosnę. Wiem, jak trudno dotrzymać mi kroku w tym galopie, ale zrób, co możesz, żeby nam się to udało.
Nie bój się miłości. Nigdy.                
na podstawie zasad głoszonych przez Janusza Korczaka, pedagoga, pediatry, pisarza, prekursora walki o prawa dziecka